بیماری ها

جوش پریودی چیست ؟

پس از بدخلقی، گرفتگی عضلات و نفخ معمولا جوش های قرمز بزرگ از متداول ترین نشانه ی قاعدگی می باشد. جوش های قاعدگی که هر ماه همزمان با عادت ماهانه روی پوست ظاهر می شوند، از مشکلات بسیار شایع پوستی در بین بانوان است. بر اساس مقاله ای که در نشریه ی Archives of Dermatology منتشر شده، 63 درصد از زنانی که پوستی مستعد آکنه و جوش دارند، این جوش های دوران قاعدگی را تجربه می کنند. طبق مطالعات این عوارض معمولاً حدود هفت تا 10 روز قبل از شروع قاعدگی زنانه روی پوست ظاهر شده و در بعضی مواقع به محض شروع خونریزی شروع به محو شدن می کنند.

در این مقاله قصد داریم تا در مورد جوش های مربوط به دوره ی قاعدگی و نحوه درمان آن بحث کنیم و با علت و علائم این جوش ها کمی بیشتر آشنا شویم.

جوش پریودی چیست؟

پیش از بررسی علت و نحوه ی درمان جوش های پریودی، بهتر است در ابتدا کمی بیشتر با این زائده های پوستی آشنا شویم. در وحله ی اول باید بدانیم که چگونه می توان یک جوش هورمونی معمولی را از یک جوش پریودی متمایز کرد.

ساده ترین راه برای بررسی این موضوع در این نکته خلاصه می شود که باید زمان بندی را بررسی کنید. جوش های مربوط به پریود معمولا در طول هفته ی منتهی به دوران قاعدگی یا در طول قاعدگی شما ظاهر می شوند؛ بعلاوه هنگامی که دوره ی قاعدگی به پایان خود نزدیک شده یا به انتها می رسد، جوش های پریودی معمولا رو به بهبود می روند.

به یاد داشته باشید که اگر از قبل، روی سطح پوست خود جوش یا آکنه دارید و بدن شما نیز مستعد جوش های پریودی می باشد، ممکن است حس کنید که در این مدت جوش های بیشتری روی پوستتان ظاهر می شوند.

اما این نکته را نیز به خاطر بسپارید که انواع مختلفی از جوش ها و زائده های پوستی مشابه آن، وجود دارد. دانستن تفاوت بین آن ها به شما کمک می کند تا بتوانید بهترین درمان را برای این جوش ها انتخاب کنید.

در ادامه با اصلی ترین زائده های پوستی که مشابه جوش های پریودی هستند، آشنا می شویم:

  • جوش های سر سیاه : وقتی یک از منافذ پوستی که در اکثر مواقع مسدود است به هر دلیلی باز می ماند، جوش به سمت سطح پوست شما بالا می آید و سیاه به نظر می رسد.
  • جوش های سر سفید : این جوش ها در زیر سطح پوست شما باقی می مانند. جوش های سر سفید تا زمانی که منافذ پوست شما مسدود باشند زیر لایه ی سطحی پوست خواهند ماند و همین امر باعث می شوند قسمت بالای آن سفید به نظر برسد.
  • سفت‌دانه یا پاپول (Papule) : این زائده ها یک نوع آکنه ی التهابی هستند. پاپول ها جوش های کوچکی هستند که ظاهری مشابه برجستگی های صورتی رنگ دارند و معمولا به زیبایی و سلامتی پوست شما صدمه می زنند.
  • چرک دانه یا پوسچول (Pustule) : یکی دیگر از انواع جوش های التهابی که معمولا قسمت پایینی این زائده ها قرمز و قسمت بالایی آن سفید یا زرد است. پوسچول ها پر از چرک می شوند.
  • گِرِهَک یا ندول (Nodule) : این زائده ها در عمق پوست ایجاد می شوند و معمولاً بزرگ، سفت و دردناک هستند.
  • کیست : این زائده یک نوع لک عمیق و پر از چرک است. کیست ها دردناک هستند و گاها می توانند روی پوست زخم ایجاد کنند.

جوش پریودی ناحیه صورت

علائم جوش پریودی

علائم و ویژگی های جوش پریودی که در دوران قاعدگی ظاهر می شوند، در مقایسه با جوش های معمولی کمی متفاوت است. جوش های ناشی از قاعدگی معمولاً در نیمه تحتانی صورت فرد که شامل چانه، گونه ها، خط فک و گردن می شود، مشاهده می گردند.

این جوش ها معمولاً شامل برآمدگی های قرمز، ملتهب و برجسته (مشابه پاپول) هستند که به ندرت به صورت Pustule (پاپول های چرکی) در می آیند. جوش پریودی از لحاظ زیبایی پوست صورت می تواند بسیار آسیب زننده و ناراحت کننده باشد، اما سعی کنید در برابر فشردن آنها مقاومت کنید. هرگونه تحریک کردن و دستکاری کردن جوش ها می تواند آن ها را بدتر کند و مدت زمان ترمیم و محو شدن آن ها را طولانی تر کند.

علت جوش پریودی

چرخه ی قاعدگی به طور متوسط ​​حدود 28 روز طول می کشد و سطح هورمون های بدن در طول این چرخه به طور مداوم در حال نوسان است. در نیمه ی اول چرخه ی قاعدگی، سطح استروژن افزایش می یابد. در نیمه دوم چرخه، سطح پروژسترون افزایش می یابد. با نزدیک شدن به دوره ی قاعدگی، سطح هر دوی این هورمون ها کاهش می یابد. در همین حال، سطح تستوسترون شما تقریباً ثابت است. این بدان معناست که قبل و در طول دوره ی قاعدگی، فعالیت هورمون تستوسترون شما نسبتاً بیشتر از هورمون های استروژن و پروژسترون است.

این تغییرات هورمونی می تواند باعث انواع تغییرات پوستی شود. افزایش پروژسترون در اواسط مرحله ی لوتئال (Luteal)، غدد چربی را به ترشح سبوم (Sebum) تحریک می کند (سبوم یک ماده چرب و غلیظ است که توسط بدن ترشح شده و به طور طبیعی پوست را چرب می کند). تداخلات هورمونی در فاز لوتئال نیز ممکن است باعث تورم پوست شده و منافذ را فشرده تر از حالت عادی کند. تمام این عوامل به طور مستقیم می تواند باعث تجمع چربی زیر سطح پوست شود.

علاوه بر تمام این موارد، قبل و در طول دوره ی قاعدگی وجود سطح بالایی از تستوسترون در بدن، می تواند غدد چربی را بیشتر تحریک کند و باعث ترشح سبوم بیشتری شود. تاثیر این افزایش سبوم در بدن افراد مختلف متفاوت است. برای برخی از افراد، می تواند در سطح پوست درخششی بی ضرر ایجاد کند؛ اما برای برخی دیگر موجب ایجاد آکنه ی پیش از قاعدگی می شود. چرا که منافذ پوست، گاهی به وسیله ی خاک و سلول های مرده ی بدن مسدود می شوند.

افزایش سبوم، زمینه ی مناسبی برای تجمع باکترهایی به نام Cutibacterium Acnes ایجاد می کند که مستقیما عامل اصلی تشکیل دهنده ی آکنه و جوش هستند. به همین دلیل سیستم ایمنی بدن شما به این باکتری ها واکنش نشان می دهد و باعث التهاب و جوش پریودی می شود.

ضایعات جوش (برآمدگی های حساس زیر پوست و یا لکه های سفید یا زرد رنگ) اغلب قبل از شروع قاعدگی و عمدتا در نواحی وابسته به غدد ترشح هورمون مانند گونه ها، محدوده ی یک سوم پایینی صورت و به ندرت گردن، روی سینه و پشت کمر ظاهر می شود.

در این مناطق آنزیم ها، تستوسترون آزاد را به آندروژن قوی تری به نام دی هیدروتستوسترون تبدیل می کنند. در نتیجه، غدد چربی فعال تر می شوند و سبوم می تواند فولیکول های مو را مسدود کرده و منجر به جوش پریودی شود.

آکنه ی کیستیک در دوران قاعدگی

آکنه ی کیستیک گونه ی شدیدی از آکنه هاست که مستقیما صورت، قفسه سینه و کمر را درگیر می کند. این بیماری با توده های ملتهب متعددی در زیر پوست و به شکل ندول، کیست و گاهی زخم ظاهر می شود.

آکنه بیشتر در سنین نوجوانی و جوانی شایع است. با این حال، تشکیل این زائده ی پوستی گاهی تا بزرگسالی ادامه می یابد و بعضا می تواند شدید باشد. بر اساس مطالعات اخیر، آکنه ی پیش از قاعدگی بزرگسالان در 44 درصد از زنان مشاهده می شود.

آکنه ی کیستیک می تواند در نتیجه ی چرخه ی قاعدگی و همچنین در سایر رویداد های زندگی مانند بارداری و یائسگی، به دلیل تغییرات هورمونی ایجاد شود.

درمان این زائده ی پوستی می تواند چالش برانگیز باشد و ممکن است به ترکیبی از دارو ها نیاز داشته باشد. در همین راستا، به خاطر داشته باشید که درمان موضعی معمولاً بی اثر است.

افراد مبتلا به آکنه ی کیستیک اغلب به روش های درمانی همانند موارد زیر احتیاج پیدا خواهند کرد.

  • آنتی بیوتیک های خوراکی
  • استروئیدهای داخل بینی
  • استروئیدهای سیستمیک
  • درمان هورمونی

یکی از روش های درمانی توصیه شده برای آکنه ی کیستیک، فرم خوراکی ویتامین A است. قبل از شروع مصرف هر نوع مکمل، حتماً با یک مشاور یا متخصص پوست مشورت کنید. درمان با ویتامین A حداقل به مدت پنج ماه به طول می انجامد و معمولا دوره های درمانی دیگری نیز لازم خواهد شد.

برخی از افراد دیگر به دلایل ژنتیکی دچار آکنه ی کیستیک می شوند، یا حتی ممکن است بدنی مستعد آکنه داشته باشند. در خصوص این افراد ممکن است یک درمان تهاجمی تر، به همراه یک دوز مشخص از فرم خوراکی ویتامین A به نام ایزوترتینوئین ضروری باشد. این بهترین روش برای درمان آکنه کیستیک مقاوم است.

ایزوترتینوئین با هدف قرار دادن تمام منابع حیاتی آکنه ی کیستیک عمل می کند و باکتری های عامل تشکیل این آکنه را از بین می برد. همزمان منافذ پوست را مسدود می کند و چربی اضافی و التهاب را نیز کاهش می دهد. دوره ی درمان با این داروی تجویزی، معمولاً چهار تا پنج ماه به طول می انجامد و می تواند عوارض جانبی جدی، به ویژه برای بانوان به همراه داشته باشد.

برای مصرف ایزوترتینوئین، لازم است قبل و در حین مصرف دارو، تست های بارداری انجام شود و حداقل از یک روش پیشگیری، برای جلوگیری از بارداری استفاده شود. مطالعات تکمیلی نشان داده است که این دارو تراتوژنیک است؛ به این معنی که می تواند باعث ناهنجاری های رشدی (نقایص مادرزادی) در کودکان شود.

نحوه ی کنترل و درمان جوش پریودی

برخی از تغییرات موثر در شیوه ی زندگی وجود دارد، که می توانید با رعایت این موارد در مسیر کنترل و درمان جوش های پریودی اقدامات موثری انجام دهید.

  • رعایت بهداشت پوست

باکتری های روی صورت شما می توانند جوش پریودی را تشدید کنند. در نتیجه تمیز نگه داشتن پوست می تواند از جوش پریودی جلوگیری کند. از دست زدن زیاد به صورت خودداری کنید؛ چرا که دستان شما می تواند باکتری و کثیفی روی پوست شما باقی بگذارد. تلفن شما این قابلیت را دارد که تعداد زیادی باکتری را حمل کند. بنابراین تمیز کردن مکرر آن می تواند از جوش پریودی جلوگیری کند.

وقتی در باشگاه بدنسازی تمرین می کنید، مراقب سطوح مشترکی باشید که دیگران ممکن است پیشتر آن را لمس کرده باشند. برای پوشاندن تشک، صندلی و دستگیره ها می توانید از حوله استفاده کنید.

  • حفظ وزن متعادل

هورمونی به نام گلوبولین که وظیفه ی اتصال هورمون های جنسی را بر عهده دارد (SHBG) به مبارزه با جوش پریودی کمک می کند. این پروتئین مانند یک اسفنج عمل می کند تا تستوسترون را در جریان خون شما جذب کند. داشتن مقدار مناسبی از SHBG به این معنی است که قبل از شروع دوران قاعدگی تستوسترون کمتری برای ایجاد آکنه در دسترس بدن است.

چاقی می تواند حساسیت SHBG را کاهش داده و در نتیجه تستوسترون بدن را افزایش دهد. استفاده از یک رژیم غذایی متعادل و حفظ وزن سالم بدن، ممکن است به کنترل جوش پریودی کمک کند. سعی کنید رژیم غذایی با شاخص گلیسمیک (Glycemic Index) پایین و همراه با مواد غذایی حاوی روی، اسیدهای چرب امگا 3، سلنیوم و ویتامین های A و E فراوان داشته باشید. این مواد را می توان در غذاهای دریایی، پنیر، آجیل و اسفناج یافت.

دریافت ویتامین ها و مواد معدنی کافی می تواند به بهبود جوش پریودی شما کمک کند. به خاطر داشته باشید که ویتامین ها و مواد معدنی می توانند مستقیما به حفظ سلامت پوست کمک کنند؛ اما به عنوان درمان اولیه برای جوش پریودی، چندان مفید نیستند.

مواد و عناصر زیر از مهمترین ریزمغذی های مناسب برای پوست های مستعد آکنه هستند:

  • روی : شواهد علمی و مطالعاتی زیادی تأثیر بالای روی بر جوش پریودی را نشان می دهد. افراد گیاه خوار به احتمال زیاد دچار کمبود روی می شوند.
  • ویتامین D : این ماده در صورت قرار گرفتن بدن در معرض نور خورشید توسط پوست شما سنتز می شود.
  • ویتامین A و E : کمبود این ویتامین ها، که آنتی اکسیدان نیز هستند، ممکن است آکنه را شدیدتر کند.
  • ویتامین C : این ویتامین دارای خواص ضد التهابی است و کمبود آن ممکن است منجر به تشکیل ضایعات التهابی نظیر جوش پریودی شود.

درمان دارویی جوش پریودی

اگر جوش پریودی شما همچنان ادامه داشت، یک درمان موضعی ممکن است به شما کمک بیشتری کند. بسیاری از داروهای بدون نسخه وجود دارد که می توانید امتحان کنید، از جمله:

  • آلفا هیدروکسی اسیدها : مانند اسید لاکتیک و گلیکولیک که جابجایی سلول های پوست را بهبود می بخشد تا از مسدود شدن منافذ جلوگیری شود.
  • آنتی بیوتیک ها : این داروها باکتری های سطح پوست را از بین می برند و از رشد آن ها جلوگیری می کنند.
  • اسیدهای آزلائیک و سالیسیلیک : این مواد دارای تاثیر ضد میکروبی و ضد التهابی هستند. سالیسیلیک اسید به عنوان یک لایه بردار شیمیایی به غدد چربی وارد شده و سلول های مرده و چربی های مسدود شده ی پوست را که می توانند باعث آکنه شوند، حل می کند. همچنین با کاهش میزان تولید چربی از انسداد منافذ جلوگیری می کند. همچنین مراقب سالیسیلیک اسید باشید. زیاده روی در مصرف آن می تواند به پوست شما آسیب برساند.
  • بنزوئیل پراکسید : این ماده هنگامی که جذب پوست شما می شود، تولید اکسیژن را تحریک می کند و باکتری های غیر هوازی را از بین می برد.
  • رتینوئیدها : این مواد شامل ترکیبات ویتامین A هستند.
  • روی و گوگرد : این مواد نیز دارای خواص ضد میکروبی و ضد التهابی هستند.

داروهایی که ممکن است تجویز شوند :

به یاد داشته باشید که در خصوص مسائلی که به سلامتی شما مربوط می شود، قبل از شروع هرگونه درمانی با پزشک خود مشورت کنید. در اکثر موارد، پزشک ها بهترین و موثر ترین روش درمان را پیشنهاد می دهند. به عنوان مثال داروهای ضد جوش ممکن است به صورت موضعی و روی پوست، یا سیستمیک و به شکل خوراکی مصرف شود.

برای جوش های شدید پریودی، ممکن است نیاز باشد تا به متخصص پوست مراجعه کنید. متخصص پوست احتمالا یکی از داروهای زیر را برای تسکین علائم جوش پریودی تجویز می کنند:

  • اسپیرونولاکتون

یک داروی مدر است که برای درمان بیماری های کلیوی و قلبی عروقی استفاده می شود. در برخی موارد متخصصان پوست نیز آن را برای درمان جوش پریودی تجویز می کنند. اگر از قبل، قرص های ضد بارداری مصرف می کنید اما جوش پریودی شما را تسکین نمی دهد، ممکن است پزشک شما اسپیرونولاکتون را تجویز کند. این دارو سطح تستوسترون و تولید چربی در پوست را کاهش می دهد.

عوارض جانبی مصرف اسپیرونولاکتون ممکن است شامل قاعدگی های نامنظم، حساسیت سینه، خستگی و سردرد باشد. همچنین گاهی ممکن است که مصرف این دارو برای همه مناسب نباشد. بسیار مهم است که درباره ی مزایا و خطرات آن با پزشک خود صحبت کنید.

  • آنتی بیوتیک هایی با دوز پایین

اگر دچار ضایعات عمیق جوش پریودی هستید، پزشک ممکن است تتراسایکلین با دوز کم را به مدت پنج روز تجویز کند. شما نیز می توانید چند روز قبل از آغاز قاعدگی مصرف آن را شروع کنید. استفاده از آنتی بیوتیک با دوز پایین می تواند عوارضی مانند مشکلات گوارشی، کاندیدیازیس و واکنش آلرژیک را در پی داشته باشد.

متخصص پوست، معمولا درمانی طولانی مدت با آنتی بیوتیک را توصیه نمی کنند. این موضوع می تواند منجر به ایجاد مقاومت آنتی بیوتیکی در باکتری های بدن شما شود. تجویز این داروها فقط توسط پزشک متخصص و به صورت موردی امکان پذیر است. فقط آنتی بیوتیک هایی را که توسط پزشک تجویز شده است، مصرف کنید.

  • ایزوترتینوئین

اگر سایر روش های درمانی برای شما موثر نبوده یا دچار جوش پریودی کیستیک شدید شده اید، ممکن است پزشک شما ایزوترتینوئین را پیشنهاد کند. این داروی، یکی از مشتقات ویتامین A است و می تواند عوارض جانبی از جمله نقایص مادرزادی و افزایش خطر مشکلات روحی روانی را در پی داشته باشد. قبل از مصرف ایزوترتینوئین، مطمئن شوید که پزشکتان تمام خطرات و عوارض جانبی را با شما در میان گذاشته است.

  • قرص های ضد بارداری

اگر جوش پریودی شما شدید است و سایر روش های درمانی نیز فایده ای ندارند، ممکن است پزشک شما قرص های ضد بارداری را برای کنترل جوش های دوران قاعدگی تجویز کند. اگر پیش از قاعدگی به طور منظم دچار پریود می شوید، این درمان ممکن است مفید باشد.

این نکته را به یاد داشته باشید که هر چیزی که سطح استروژن شما را افزایش دهد، می تواند اثرات تستوسترون را کاهش دهد. این روش درمانی بدان معناست که تستوسترون کمتری برای ایجاد جوش پریودی در دسترس بدن شما قرار دارد.

اگر از قرص های ضد بارداری برای کنترل جوش پریودی استفاده می کنید، صبور باشید. برای برخی از افراد، جوش ها با شروع استفاده از قرص های ضد بارداری، نسبت به قبل از شروع روند درمان بدتر می شود. در سه تا چهار ماه اول، بدن هنوز در تلاش است تا با تغییرات هورمونی ناشی از قرص های ضد بارداری سازگار شود. همانطور که بدن شما با قرص ها سازگار می شود، ممکن است بهبود جوش پریودی اغاز شود.

انتخاب و کنترل دوز مناسب برای استفاده از قرص های ضد بارداری بسیار مهم است. این کار را فقط یک متخصص پوست می تواند انجام دهد. پزشک ممکن است بر اساس نتایج آزمایش خون، سن شما، منظم بودن چرخه ی قاعدگی و سایر عوامل تصمیم گیری کنند. استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی، بدون نسخه می تواند خطرناک باشد و انتخاب نوع اشتباه قرص های ضد بارداری می تواند جوش پریودی را بدتر کند.

ممکن است متخصص پوست شما تصمیم بگیرد تا قبل از شروع قاعدگی با روش های درمان سرپایی از جمله تزریق کورتیزون، لایه برداری شیمیایی، لیزر درمانی و جراحی به کاهش جوش پریودی کمک کند.

درمان خانگی جوش پریودی

می توانید برخی از این نکات و روش های درمان خانگی را برای جلوگیری و بهبود جوش پریودی امتحان کنید:

  • از لمس پوست صورت خودداری کنید، تا از انتقال باکتری هایی که می توانند باعث تشدید جوش پریودی شوند، جلوگیری شود.
  • دوبار در روز صورت خود را با صابون ها و مواد شوینده ی بدون روغن بشویید.
  • قبل از خواب حتما آرایش خود را پاک کرده و پوست خود را تمیز کنید.
  • از نوک انگشتان خود برای پاک کردن آرام و ملایم صورت استفاده کنید. سعی کنید از اسفنج مشبک یا پارچه ی شستشو نیز استفاده نکنید؛ چرا که می توانند پوست شما را تحریک کرده و التهاب را بدتر کنند.
  • از محصولات بدون الکل استفاده کنید. از مواد آرایشی – بهداشتی که باعث تحریک پوست شما می شوند، مانند تونرها و لایه بردارها پرهیز کنید.
  • از مصرف مواد آرایشی حاوی روغن خودداری کنید.
  • بعد از ورزش یا تعریق شدید دوش بگیرید.
  • از پوشیدن لباس های تنگ خودداری کنید.
  • از رژیم غذایی متعادل با حداقل مقدار قند و چربی استفاده کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا